Şebnem Soysal

A.ŞEBNEM SOYSAL ACAR , 1975 yılında Ankara'da doğdu. 1996 yılında Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü'nden mezun oldu. Klinik Psikoloji yüksek lisansını 1999 yılında Hacettepe Üniversitesi'nde tamamladı. 2007 yılında aynı üniversitede, Deneysel Psikoloji alanında "doktor" ünvanını almaya hak kazandı. 2012 yılında doçent oldu. 2013 yılında Aile Danışmanlığı Eğitimi'ni tamamladı.  2011 yılında başladığı Sanatla Terapi ve Yaratıcılık Eğitimi'ni 2016 yılı içinde tamamlayacak. 2014 yılından bu yana Transaksiyonel Analiz eğitimi alıyor. 

A. Şebnem Soysal Acar, 1998 yılından bu yana Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nda çocuk psikoloğu olarak çalışıyor. Riskli yenidoğan izlemi, bağlanma teorisi ve bağlanma teorisi temelli erken dönem anne-bebek etkileşimi, epilepside bilişsel süreçler, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu konularında çalışıyor. 2015 yılından bu yana Gazi Üniversitesi Psikoloji Bölümü bünyesinde "Bireysel Ayrılıklar Psikolojisi" ve "Kitle Psikolojisi" derslerini veriyor. 

Yaptığı bireysel, kollektif çalışma ve araştırmalarla aralarında Türkiye Psikiyatri Derneği Türkiye Psikiyatri Derneği Prof. Dr. Mualla Öztürk Çocuk Ruh Sağlığı Ödülü’nün (2005) de bulunduğu birçok başarıya imza attı. Ulusal ve uluslararası pediatri, psikiyatri ve psikoloji dergilerinde makaleleri yayımlandı.

“Artık R Diyebiliyorum” isimli çocuk kitabı Kök Yayıncılık’tan çıktı. Öykü ve yazıları Meraklı MinikEğlenceli BilimÇoluk ÇocukÖğretmen DünyasıAmargiDeliler Teknesi dergilerinde ve Gazete Solfasol’de yayınlandı. Dört yıldır düzenli olarak Psikeart dergisi için yazıyor. 

 TRT televizyonlarında yayınlanan birçok programa konuk olarak katıldı. TRT Okul kanalında yayınlanan "Sizinleyiz" programının bir süreliğine danışmanlığını yaptı, bazı programlarda uzman konuk olarak yer aldı. Ancak radyoda program yapmayı daha çok sevdi. Yedi yıldır birçok canlı ve kayıt programa katkıda bulunuyor. TRT1 Radyo’da yayınlanan "Çocuklarla Başbaşa", “Çocukça” ve “Paylaştıkça” programlarını hazırlayıp sundu. Halen TRT Radyo 1'de cumartesi sabahları saat 10:30 - 11:00 arasında yayınlanan "Çocuklar Büyürken" isimli programda dinleyicileriyle buluşuyor. 

Konuşma Özetleri

Üniversite Pratiğinde Bir Öğretim Metodu Olarak Sanatla Terapi ve Yaratıcılık

Psk. Doç.Dr. A.Şebnem Soysal Acar

Çalışma Gazi Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümü 3. sınıf müfredatında yer alan 15 hafta süren Bireysel Ayrılıklar Psikolojisi dersinin sanatla terapi ve yaratıcılık teknikleriyle kurgulanarak işlenmesini içermektedir. Amaç, Bireysel Ayrılıklar Psikolojisi dersini söz konusu tekniklerle işlenmesinin bireylerin yaratıcı düşünme gücünü indükleyerek problem çözme kapasitesini artırdığını gösterebilmektir.

Çalışma yaşları 20-26 arasında değişen (21.97 ± 1.18), 43 öğrenci (36 kadın, 4 erkek) üzerinde yürütüldü. Katılımcılara Bilgi Toplama Formu, Gönüllü Katılım Formu ve Bireysel Ayrılıklar Psikolojisi Dersi Değerlendirme Formu bir kez, Problem Çözme Envanteri ise dönem başında ve sonunda uygulandı. Üç saatlik derslerde, dersin yürütücüsü o gün ele alınacak konuyu anlatıp, katılımcılara sanatla terapi ve yaratıcılık ögeleriyle zenginleştirilmiş uygulamalar yaptırdı.  Drama, koro ve müze çalışmalarına ek olarak edebi kitaplar okutuldu. Kolaj hazırlama, fotoğraf çekme ve sergi oluşturma, sözlü sunum yapma, öykü yazma, film inceleme, kent rehberi oluşturma, seçme kriteri oluşturabilme, senaryo yazma, film çekme, sözcük bulutu oluşturma, dilimizde olmayan yeni bir sözcük türetme, bir müzik albümünden esinlenerek stencil oluşturma, film afişi hazırlama ve röportaj yapma ödevleri verildi. Her ödev için geribildirim saati yapıldı. Öğrenciler yıl boyunca ortaya koydukları performanslar, derse katılım ve sosyal etkinliklerde bulunma gibi daha önceden belirlenen ölçütler çerçevesinde değerlendirildi.

Dönem sonunda gerek öğrenci geribildirimleri, gerekse uygulanan test sonuçlarından alınan dönütler sanat eğitimiyle erken dönemde tanışan öğrencilerin kendini ifade edebilme derecelerinin yüksek olduğuna işaret etmektedir. Sanatla terapi ve yaratıcılık tekniklerinin kullanılması da bireysel ayrılıkları anlamlandırmada etkili olduğu, katılımcıların problem çözme becerilerini artırdığı belirlendi.